Kennen we de Lama's nog? Het BNN televisieprogramma dat een aantal jaren geleden grote successen vierde, is alweer enige tijd verdwenen van de televisie. Tussen toegepaste impro en de Lama's heeft het nooit zo willen boteren. Veel impro-professionals vonden de Lama's flauw en beperkt en het succes zat ze in de weg.

Grappen

De Lama's konden één ding heel goed; snel grappen maken. En dat was ook de doelstelling van het programma. Min of meer bij toeval raakte ik betrokken bij de start van het programmaen de opdracht van BNN was heel helder; er moest iedere 18 seconden gelachen worden. Na de Teringtubbis en de programma's met Bart de Graaf was er bij BNN simpel behoefte aan een nieuwe hit op televisie. In de selectie van de Lama's werd dan ook niet gezocht naar goede improvisatoren, maar naar goede grappenmakers. Het was mijn opdracht om de eerste groep grappenmakers tot improvisatoren om te bouwen.

Training

Dat viel nog lang niet mee. BNN had geselecteerd op grappigheid en kwam uit bij een aantal forse ego's die eerder tégen elkaar dan mét elkaar speelden. Ik was op dat moment nog niet fulltime bezig met impro en was nogal onervaren. Veel verder dan de uitleg van de spelvormen en de impro-logica kwam ik niet. Maar de Lama's waren helemaal niet geïnteresseerd in de ander laten schitteren of accepteren van aanbod van een ander. Ze zagen voor zichzelf een toekomst zoals de spelers van "Who's line is it anyway?" het programma waar de Lama's op gebaseerd was. Zoals een van de Lama's in het begin zei: "Die lui zijn echt groot, die hebben allemaal een eigen website enzo!"

Beperking

In de loop van de seizoenen werd het wel duidelijk; de Lama's kenden hun beperkingen. Ze maakten af en toe steengoede grappen en maakten hilarische televisie, maar veel ontwikkeling zat er niet in. Ook niet toen er andere spelers -vaak betere improvisatoren - werden toegevoegd. De Lama's hadden niets meer te maken met de regels van impro, maar werkten volgens hun eigen wetten en regels. Het was een stijl op zich geworden.

Einde

En die stijl was na een paar jaar gewoon op. Opgebruikt omdat er te weinig in veranderde en de Lama's zich begonnen te herhalen. Over de betekenis van de Lama's voor impro in Nederland kan je lang discussiëren. Door de overdaad aan snelle grappen, was bij bij veel mensen het idee ontstaan dat Improvisatie niets anders is dan snelle grappen maken. En daar hebben veel mensen die zich professioneel met toegepaste impro bezighouden vaak last van gehad. Aan de andere kant hebben de Lama's impro wel weer veel bekender gemaakt bij een groot publiek. Het trok bijvoorbeeld klanten. Weliswaar niet altijd met de juiste verwachtingen, maar toch. Het was (en is!) aan ons toegepaste impro-ers om die bekendheid te gebruiken en in ons voordeel aan te wenden.

Vet saai

Een tijd lang heb ik nog wel wat gehad aan het succes van de Lama's en mijn (bescheiden) rol erin. Tot ik op een middelbare school het woord Lama's liet vallen bij een groep brugklassers die ik een workshop gaf. Eén reactie was veelzeggend: "De Lama's, daar keek mijn moeder altijd naar. Vet saai!". Ik hield wijselijk mijn mond.